Die Peter-jasie Patriot

Nommer 57

'n Passie vir Afrikaans

7 Januarie 05

Welkom aan al die nuwe intekenaars en al my beste wense vir 2005 vir julle almal!

Die jaar begin op 'n gewigtige noot! Ek het die vakansietyd veels teveel geëet!  Nou moet die trapmeul in die plaaslike gym dit ontgeld! Ek is seker ek is in goeie geselskap en dat ten minste 95% van die lesers in dieselle bootjie is! Ag, maar al die vakansiekossies was darem SOOO lekker!

Ons was vir 'n paar dae oor Kersfees in die Kruger Nasionale Park. Was fantasties, behalwe vir die hitte! Nooit weer in die park in Desember nie. Dankie tog vir lugversorging  in die motor en rondawel. Die arme mense in die tente, ek sou morsdood gewees het!

In alle geval, ons geniet toe Kers-ete in die restaurant op Skukuza, nogal heel angenaam! Kan dit aanbeveel! Klik hier om die spyskaart te sien. Van Skukuza reis ons na Letaba en spandeer 'n paar dae daar ook, baie mooi, net bietjie warmer as Skukuza! Was lekker om weer die koel weer van Alberton te ondervind. Oos Wes, Tuis Bes! Klik hier om van die dierefotos te sien wat ek geneem het en hier om van die watervalle te sien wat ons op pad Park toe geneem het

My groot projek vir 2005 is 'n eBoek oor Boererate. Beide medisinaal en huishoudelike wenke, ek maak bymekaar dat dit klap, wil seker maak die boek is die moeite werd en 'n omvattende versameling sal bevat. Ek doen dit omdat dit van kultuurhistoriese belang is dat ons Boererate bewaar word. En ek dink dit is dan ook die eerste keer dat dit in elektroniese formaat sal wees.

Hier is waar julle kan help, ek sal dit waardeer as julle sal rondkrap en vir my sal Boererate stuur. ePos is die maklikste, stuur asseblief aan peterjasie@gmail.com

Vir die van julle wat nie die volgende artikel in Rapport se Tydskrif gelees het nie, hier is nou julle kans.

Elizabeth Taylor se troukoek
Deur Tienie Holtzhauzen (stuur vir Tienie epos as julle van die artikel hou)

Om 'n pos by Pretoria se grootste dagblad te kry, was nog nooit maklik nie. Dié dat ek destyds wou oorloop van belangrikheid. Maar nie vir lank nie. Want 'n junior verslaggewer se salaris is maar eina. En 'n meisie wat pas mondig geword het, hou nie daarvan om arm te wees nie. Gelukkig het my ma my leer troukoeke bak. Om 'n ekstra geldjie te verdien, is dit toe maar wat ek doen.
Potensiële kopers van die spoggerige troukoeke was egter skaars. Miskien omdat hulle meer vertroue had in 'n tannie wat lyk of sy voor die stoof tuis is, as 'n minirokpoppie wat lyk of sy nog op die skoolbanke hoort...
Nie dat my skeppings vir enigiemand in die koekbedryf terug hoef te gestaan het nie. Veral die versierings bo-op sou menige beeldhouer groen van jaloesie kon maak.
Toe ons dus hoor Elizabeth Taylor gaan vir die tweede keer met Richard Burton trou, sit dit my aan die dink. Botswana, waar die troue gaan wees, is mos net om die draai, sê ek vir my redakteur. Nie lank nie of hy stem saam dat ek net die regte een is om dié spoggeleentheid te gaan dokumenteer.
Toe bak ek 'n troukoek wat wat soos die vasteland Afrika lyk. 'n Afrika wat regop staan op 'n plat basis versier met 'n tiervelpatroon. Bo-op Afrika pryk twee manjifieke kop-en-skouerbeeldjies van Elizabeth en Richard. Mense wat dit gesien het, kon nie glo hoe lewensgetrou hul gesigte lyk nie. Baie trots op my skepping, huur ek summier 'n professionele fotograaf om dit te kom afneem.
Dié foto's word toe aan Elizabeth se bestuurder gepos. Nie lank nie of hy skryf terug. Wonderlik, sê hy, hulle beplan juis 'n tweede onthaal. As die verrigtinge by die Afrika Lodge waar hulle tuisgaan, verby is, gaan hulle verder makietie hou iewers in die Okavango. Dié keer in 'n reuse markiestent. Waar hulle ook kos aan arm kindertjies in die omgewing gaan verskaf. Maar sê hy, daar is honderde honger magies. Hy benodig dus 'n koek drie maal so groot soos die vorige ene. En dan wéér foto's van my nuwe poging, vra hy.
Met graagte, laat weet ek dadelik. En vergeet skoon dis nog 'n rukkie voor betaaldag. En sulke soort koeke se bestanddele is duur. Maar 'n desperate mens maak 'n plan. Eers word die twee gesigte bo-op die koek herdoen. Nouwel net tydelik, maar in driedubbele formaat lyk hulle nog soveel meer indrukwekkend. Vir die onderste dele word daar net 'n raamwerk uit ogiesdraad en karton gemaak. En dié word volgemaak met potplantgrond, sodat dit genoeg gewig het om nie om te val nie. Of nie induik nie. Klaar versier, stuur ek weer die foto's.
Op my tyd bak ek toe drie weke later die regte vrugtekoek met Kaapse rosyntjies en Portugese portwyn. Doen ook die replikas van die bruidspaar weer oor met vars bestanddele.
'n Paar dae later is ek weg Botswana toe. Die koek en die koerantfotograaf sal later volg. Hy het mos die sleutel van my woonstel, asook instruksies waar om die koek te kry. En hoe om dit vrééslik versigtig te verpak en te hanteer.
Intussen huur die opsigter van die gebou juis toe 'n span pesbestryders om die plaag kakkerlakke te kom bespuit. Toe hy my woonstel oopsluit en die pragkoek so weerloos op die kombuistafel sien, pak hy dit in 'n leë kartonboks en bêre dit in 'n kombuiskas, ver van die spuitstowwe af.
Onbewus hiervan, sit ek in Botswana en onderhandel met Elizabeth se bestuurder oor 'n prys vir vir my troukoek. 'n Wonderlike prys. Genoeg om drome te droom van 'n blyplekkie met 'n tuintjie.
Toe die onthaal aanbreek, trek ek my duurste swart nommertjie aan. Vreeslik vol selfvertroue, asof ek gewoond is daaraan om skouers te skuur met mense soos Barbra Streisand, Paul McCartney en Julie Andrews.
Agter die markiestent is daar 'n miernes van kosspanne besig om eetgoed uit te deel. Maar waar hulle gehoop het die tou kleintjies uit die nabygeleë dorpies sal naderhand ophou, word dit net al hoe langer. Chaos is nie die woord nie.
Tyd om die bruidskoek te sny, kondig die seremoniemeester aan. Die uwe word nadergeroep om saam met haar Afrika-koek te poseer. Kameras verblind my. Ek glimlag tot my wangspiere styf is.
Toe hy vir Elizabeth 'n koekmes in die hand stop, voel dit of my hart uit my keel gaan bons. Veral toe al die belangrike gaste so bewonderend koer oor die tiervelversiersel. Maar toe sy so bolangs by Egipte begin worstel en mens hoor net lem teen ogiesdraad knars, besef ek daar is moeilikheid.
Skielik maak ek of 'n hoesbui my oorval en verdwyn soos blits uit die openbare oog, spring in my gehuurde motor en vat die pad lughawe toe.
Waar hulle in Botswana so gou 'n klomp vrugtekoeksnysels gekry het om aan die kindertjies uit te deel, sal niemand weet nie. Maar hulle het.
Terug by my woonstel ontdek ek toe natuurlik die eintlike troukoek in 'n boks in die kombuiskas. Histeries kwaad, vat ek 'n houtlepel en begin om die lieflike skepping aan flarde te slaan.
Terwyl die trane so spat oor die hompe koek vol rooikersies, dadels en rosyne, lui die telefoon. Dis my baas. Hy't my hulp dringend nodig. Die koerant is uitgenooi na 'n teepartytjie in die stadsaal volgende week. En die burgermeestersvrou het hom 'n guns gevra. Sy wil tog so graag spog met 'n unieke koek. Ene presies soos dié wat die Taylor-Burtons gehad het . . .
Tóé kap die houtlepel darem daai tiervel ékstra, ekstra fyn.

Ons spandeer almal teveel oor die vakansietyd en alles word ook duurder in die nuwe jaar.  Verlig die las deur jou kort termyn versekeringspremies te verminder, vir gratis aanlyn kwotasie, klik hier!

Is skool onkostes 'n kopseer? Doen aanlyn aansoek vir 'n Barclaycard en betaal oor 'n jaar af! Doen dieselle volgende jaar!

My Webwerf se Soekenjin

'n Tikkie Humor

Hierdie een is so tipies Suid-Afrikaans en een van my gunstelinge:

Die vrugteverkoper kom by die kar verby en se: 'Perskes, perskes, lekka perskes. Net vyf rand vir die laanie.' Die ou in die kar se: 'Is hulle soet?' Antwoord die vrugteverkoper: 'Ja Maneer, kyk hoe stil sit hulle!' 

* Toe ek klein was, het ek gedink my naam is Sherrap. - Joe Namath

* Die geheim van 'n goeie preek is 'n goeie inleiding en 'n goeie slot. En die twee moet so naby as moontlik aan mekaar wees. - George Burns

* Ek drink nie graag water nie as gevolg van die aaklige goed wat visse daarin doen. - W.C. Fields 
 
Grappe hierbo van Griesel se Grapkas, gaan kyk by: http://yahoogroups.com/group/grapkas

Die Resep

KORING-EN-PERSKESLAAI

250ml stampkoring, goed gewas        1 groen soetrissie, ontpit en gekap
825g perskeskywe, gedreineer en fyn gesny          1 ui, gekap.

Sous
50ml suiker                                        50ml asyn
50ml blatjang                                     4ml matige kerriepoeier
100ml sonneblomolie                            10ml sojasous.

Gooi stampkoring by kookwater waarby sout gevoeg is. Laat stadig kook sowat 45minute of tot sag. Gooi water af en laat afkoel. Voeg soetrissie, perskeskywe en uie by koring. Meng al die bestanddele vir die slaaisous goed saam en voeg by koring. Bedek en plaas in die yskas. Die slaai bly sowat 3 tot 4 dae vars in die yskas en is lekker saam met braaivleis.
 

Boereraat van die Week

Afrikaanse Lied

Dit en dat....

Die Danville Hulpgroep is nou ook betrokke by die President Kruger Kinderhuis en die Margaretha Ackerman Tehuis asook in Wolmer en die Andeon plotte! Indien enigsins moontlik, verleen asseblief hulp, hulle sal dit vreeslik waardeer!
(Die Danville Hulpgroep)

Druk jou speld op my besoekerskaart!

Kontak - Teken in/uit